W 1963 r. WHO i FAO opublikowały Codex Alimentarius, który służy jako wytyczne dla bezpieczeństwa żywności. Jednakże zgodnie z Działem 04 – Komunikacja Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Konsumentów Komisji Europejskiej (SANCO): „Codex, choć jest zaleceniem do dobrowolnego stosowania przez członków, normy Codex służą w wielu przypadkach jako podstawa dla ustawodawstwa krajowego.

Producent serów korycińskich a WHO i FAO

Odniesienie do norm bezpieczeństwa żywności zawartych w Kodeksie w Porozumieniu Światowej Organizacji Handlu w sprawie środków sanitarnych i fitosanitarnych (Porozumienie SPS) oznacza, że Kodeks ma daleko idące implikacje dla rozwiązywania sporów handlowych. Członkowie WTO, którzy chcą stosować bardziej rygorystyczne środki bezpieczeństwa żywności niż te określone w Kodeksie, mogą być zobowiązani do naukowego uzasadnienia tych środków”.

Zapraszamy do odwiedzenia oraz degustacji serów w  Serowar Podlaski 

Zatem porozumienie zawarte w 2003 r., podpisane przez wszystkie państwa członkowskie, w tym wszystkie państwa członkowskie UE, w kodeksie Stan Codex 240 – 2003 dla mleka kokosowego, siarczyn zawierający dodatki takie jak E223 i E 224 są dozwolone do 30 mg/kg, NIE oznacza, że są one dozwolone w UE, zob. wpisy w systemie wczesnego ostrzegania o niebezpiecznych produktach żywnościowych i środkach żywienia zwierząt (Rapid Alert System for Food and Feed – RASFF) z Danii: 2012.0834; 2011.1848; en 2011.168 „siarczyn nieautoryzowanego w mleku kokosowym pochodzącym z Tajlandii”.

To samo dotyczy polisorbatu E 435: zob. 2012.0838 z Danii, niedozwolonych polisorbatów w mleku kokosowym oraz 2007.AIC z Francji. Tylko w przypadku tej ostatniej UE zmieniła swoje przepisy rozporządzeniem (UE) nr 583/2012 z dnia 2 lipca 2012 r., aby umożliwić stosowanie tego dodatku, stosowanego już od dziesięcioleci i absolutnie niezbędnego.

grzanki z serem korycińskim

Producent serów korycińskich a bezpieczeństwo żywności

Australia Standardy Żywnościowe Australia Nowa Zelandia wymaga od wszystkich przedsiębiorstw spożywczych wdrożenia systemów bezpieczeństwa żywności. Systemy te zostały zaprojektowane w celu zapewnienia, że żywność jest bezpieczna w konsumpcji i powstrzymania coraz częstszego występowania zatruć pokarmowych, a także obejmują podstawowe szkolenia z zakresu bezpieczeństwa żywności dla co najmniej jednej osoby w każdym przedsiębiorstwie.

Szkolenie w zakresie bezpieczeństwa żywności jest prowadzone w różnych formach przez, między innymi, Zarejestrowane Organizacje Szkoleniowe (RTO), po czym pracownikom wydawany jest uznawany w danym kraju kod kompetencji na ich świadectwie. Podstawowe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa żywności obejmuje:

  •  Zrozumienie zagrożeń związanych z głównymi rodzajami żywności oraz warunków zapobiegania rozwojowi bakterii mogących powodować zatrucia pokarmowe i chorób.
  • Potencjalne problemy związane z pakowaniem produktów, takie jak przecieki w opakowaniach próżniowych, uszkodzenia opakowań lub epidemie szkodników, jak również problemy i choroby przenoszone przez szkodniki.

Więcej informacji na temat rodzajów oraz cen serów znajdziesz na https://serowarpodlaski.pl/ser-korycinski/wedzony/